Fineerboeken en naden

Fineerboeken en naden

Fineerboeken

Omdat fineer dun wordt gesneden lijken de op elkaar liggende laagjes op elkaar voor wat betreft de tekening van het hout. Een stapel fineer (bijvoorbeeld 8 of 2 vellen) uit 1 stam met gelijkende tekening noemt men een (fineer) boek (je).

Kruisnaad en stolpnaad

De tekening van hout leent zich om levendige patronen te construeren, wanneer men de beschikking heeft over boekjes fineer. Dit kan men doen door naden gespiegeld te voegen, nadat men het te gebruiken fineer snijdt onder een hoek van 45 graden t.o.v. de tekening van het hout. De resultaten hiervan zijn de stolpnaad en de kruisnaad. Deze worden hieronder geïllustreerd met 3 afbeeldingen. Links zie je de stolpnaad, in het midden het basismateriaal (Makassar fineer uit Indonesië) en rechts de kruisnaad.

Men kan uiteraard variëren op dit principe door het basisfineer (uit een fineerboek) onder andere hoeken te snijden.

Een bijzondere variatie is marqueterie van oesterfineer. Hiervoor gebruikt men fineer dat dwars op de stam is gesneden (kops). Men gebruikt hiervoor vooral kleine stammetjes of takken. De plakjes (van dit gezaagd fineer tonen de jaarringen van het hout. Door de repetitie van deze dunne stammetjes geordend te plaatsen, kunnen intrigerende patronen tot stand worden gebracht. Deze techniek is wellicht van oorsprong Nederlands en werd eind 17e eeuw vaker toegepast op kabinetten en ladekasten. De gebruikte houtsoorten zijn veelal noten en olijfhout.

 

Vorige pagina:--------- Fineren
Volgende pagina:------ Oesterfineer